Wat een paar laatste weken hebben we achter de rug! Een jaar vol bloed, zweet, tranen en… verrassend veel satésaus (zie hieronder). Nu de stofwolken zijn opgetrokken en de spierpijn eindelijk begint weg te trekken, is het tijd om de balans op te maken. En man, wat valt er veel na te praten.
Het Recreantentoernooi: Bloedfanatiek (en een beetje kreupel)
Laten we beginnen met het recreantentoernooi. De plek waar ‘meedoen is belangrijker dan winnen’ heel snel veranderde in ‘ik ga voor deze bal alsof mijn leven ervan afhangt’. Mensen die normaal gesproken al buiten adem zijn als ze de afstandsbediening moeten pakken (bij wijze van spreken…), transformeerden plotseling in olympische atleten. De EHBO-koffer heeft overuren gedraaid, maar de sfeer was er niet minder om. Wat een strijders!
Kampioenen
Als voorzitter heb je maar een paar momenten om kampioenen te kunnen huldigen. Onze JC heeft daar veel meer ervaring mee… Zoveel teams met zoveel kansen.
Maar was daar eerst ons 3e wat na een gelijke ruststand in de 2e helft even liet zien waarom zij bovenaan horen, afgetekend werd er gewonnen. Super!
Afgelopen zaterdag hadden we twee kanshebbers, ons 1e en ons 2e. Voor het 1e bleek het toch nog even te vroeg. Die gaan komend seizoen gewoon weer een poging wagen.
Maar we hadden ook nog ons 2e, die moesten de winst pakken op een ploeg waar ze vorige keer nog van hadden verloren, dus dat kon wel eens spannend worden….
Maar ik denk dat ons 2e een van de beste wedstrijden van het seizoen heeft gespeeld en verdiend het kampioenschap heeft binnengehaald. Ook nogmaals gefeliciteerd!
De Grote Verdwijntruc: Stoppen? Welnee!
En dan hadden we nog het jaarlijkse drama in de categorie “Ik stop ermee”. Aan het begin van de maand wisten sommige spelers het héél zeker: de schoenen gingen aan de wilgen. Er werd emotioneel geknuffeld, er pinkte hier en daar iemand een traantje weg… om vervolgens een week later gewoon weer bovenaan de presentielijst te staan voor het nieuwe seizoen.
Het Uitzwaaimoment: Vaarwel Gert!
Natuurlijk moesten we ook serieus afscheid nemen. Onze hoofdtrainer Gert zwaait af. Gert, de man die zonder engelengeduld probeerde om van een stelletje ongeregeld een geoliede machine te maken. Soms keek je langs de lijn alsof je je afvroeg waarom je in vredesnaam geen postduiven bent gaan trainen – die luisteren tenminste nog. Gert, bedankt voor alles. Je tactische besprekingen waren goud waard, al snapten we er soms de helft niet van. We gaan je missen! Ook de mensen aan de kant zullen je ‘vuistjuich’ gaan missen…
De Glijdende Finale van de Laatste Thuiswedstrijden
En hoe sluit je zo’n legendarisch seizoen nou passend af? Juist, met de laatste thuiswedstrijden én… een heuse waterglijbaan! Want waarom zou je normaal douchen na de wedstrijd als je ook met een noodgang over een nat stuk plastic kunt denderen?
Het bleek de ultieme test voor de bierbuiken en de aerodynamica van onze leden. Sommigen gleden gracieus als een dolfijn, anderen gingen gestrekt als een aangeschoten nijlpaard. Geruchten gaan dat er nog steeds spelers vermist zijn in de bosjes aan het einde van de baan, maar dat mocht de pret niet drukken. Daarna werd er nog even een tijdje afgedoucht in verschillende kleedkamers (want sommige mensen vonden een flesje Apple Bandit best zwaar worden….).
Kortom: het was een seizoen om nooit te vergeten. Bedankt aan iedereen die heeft meegeholpen, meegegeten, meegegleden en meegetraind. Geniet van de zomerstop, laat die spieren rusten, en tot volgend seizoen (ja, óók de mensen die zeiden dat ze zouden stoppen)! ☀️🍻
Wat nog wel op het programma staat zijn:
- De jeugdavond van aankomende vrijdag 12 juni – Waterpret
- Het traditionele etentje van het bestuur – 10 juni, helaas niemand welkom…
- Het evaluatiemomentje van de Platenbazen – 9 juni, net geweest…
- ‘As we speak’ wordt alle sponsorkleding ingeleverd op het veld (of in een Jumbo tasje in de trein).
- Misschien nog wat wedstrijden van het Nederlands Elftal kijken. Hopelijk meer dan de poulefase.
Een speciaal dank je wel
Aan de man (die snel oom agent gaat worden…) die het idee heeft opgevat om de daghap die we hebben om te dopen naar Ilse’s Daghap. Wat was de saté lekker. Wat een mooi gebaar, ik ben trots op je en ik hou van je! Dank je wel Luc (Hansi) Müller.
En zo eindigt seizoen 2025-2026 in de maand juni. We gaan allemaal lekker genieten van de zomerperiode.
Misschien komt er nog 1 nieuwsbrief, maar die komt alleen wanneer dat noodzakelijk is.
Geniet van de vrije tijd.
En doe geen dingen die ik ook niet zou doen…